من عاشقانه میکنم نگاه بر دو چشم تو

تو تازیانه می زنی به چشم و بر نگاه من

چو آفتاب می شوم دمی که گرم و روشنت کنم

چو ابر تیره می شوی که سد نهی به راه من

خراب تر ازین کسی نمی شود که من شدم

تو هرچه می کنی بکن ، سزات با خدای من

_{همه چیز به پایان رسید!}

_{آری وقت رفتن است...}

_{وقت سفر کردن و دل کندن...}

_{وقت جدایی...}

_{پای رفتن نیست...}

_{اما باید رفت...}

رفتی ؟ بی خداحافظی؟ فکر دلم نبودی که بی تو عذاب میکشد؟

فکر من نبودی که بی تو زندگی برایم جهنم می شود؟

مگر یادت نیست حرفهای روز آشنایی مان را؟

مگر قول ندادی همیشه با من بمانی و مرا تنها نگذاری؟

تو که اینک مرا تنها گذاشتی ، تو که بر روی قلبم پا گذاشتی

اگر کلمه دوستت دارم نمایشگر عشق خدایی من نسبت به توست

اگر کلمه دوستت دارم راضی کننده و تسکین دهنده قلبهاست

اگر کلمه دوستت دارم پایان همه جدایی هاست

اگر کلمه دوستت دارم نشانگر اشتیاق راستین من نسبت به توست

اگر کلمه دوستت دارم کلید زندان من و توست

پس با تمام وجود فریاد میزنم

*  دنیای زیبای من دوستت دارم *

من عشق را در تو تو را در دل

دل را در موقع تپیدن تپیدن را به خاطر تو دوست دارم

من غم را در سکوت سکوت را در شب

شب را در بستربستر را برای اندیشیدن به خاطر تو دوست دارم

من بهار را به خاطر شگوفه هایش

زندگی را به خاطر زیبایی اش و زیباییش را به خاطر تو دوست دارم

من دنیا را به خاطر خدایش خدایی که تو را خلق کرد دوست دارم

جز در سرای چشم تو جایی ندارم*/*~ای آسمانی! بی تو فردایی ندارم*/*~

دل دادمت گفتی که جان میخواهم از تو*/*~جانم بگیر ای نازنین! نایی ندارم*/*~

دل داده ام جان میدهم حتی برایت*/*~جان میسپارم راحت امایی ندارم*/*~

شب تا سحر مستم به رویای نگاهت*/*~آخر به جز چشم تو رویایی ندارم*/*~

ندایم و هر شب صدایت میزنم من*/*~از خنجر اغیار پروایی ندارم*/*~

گویند سر کن نغمه ای بلبل در این باغ*/*~تا تو نباشی شوق غوغایی ندارم*/*~

دیگر بیا دستم بگیر ای آسمانی*/*~دیگر توان درد تنهایی ندارم*/*~

غیر دل چیزی ندارم ، که بدونم لایق تو

دلمو از مال دنیا به تو هدیه داده بودم

با تموم بی پناهی ، به تو تکیه داده بودم

هر بلایی سرم اومد ، همه زجری که کشیدم

همه رو به جون خریدم ،ولی از تو نبریدم

هر جا بودم با تو بودم ، هر جارفتم تو رو دیدم

رو تن خسته ی کوچه باز یه پرسه ی شبونه

توی بهت بی کسی ها این منم یه بی نشونه

با یه قامت تکیده, از همه دنیا بریده

تو رو به ضیافت ترانه مهمون میکنم

واژه واژه عشقمو از توی چشات میخونمو

واسه یه شبم شده چشماتو پنهون میکنم

تو اگه یه شب بیای بهار خونم بشی

گلای باغچه دیگه رنگ خزون نمیگیرن

آسمون حتی اگه بغض کنه و سیاه بشه

زیر رگبار بارون نمیشکنم نمیمیرم